Tag archieven: politiek

De Eerste Kamer en antidiscriminatie

De Eerste Kamer stelde een Parlementaire onderzoekscommissie effectiviteit antidiscriminatiewetgeving (hierna: POC) in om te onderzoeken wat de wetgever kan doen in de strijd tegen discriminatie. Bijzonder omdat de senaat slechts twee keer eerder een onderzoekscommissie heeft ingesteld. In eerdere artikelen besprak ik al de inspanningen die de senaat onderneemt op dit onderwerp en waarom deze soms symbolisch en soms concreet zijn.

Vertrouwen begint bij de overheid: de Amsterdamse bezwaarprocedure

In de Amsterdamse verordening voor bezwaarschriften en in de regeling voor bezwaren college is opgenomen dat voordat de formele bezwaarschriftenprocedure gestart wordt er onderzocht moet worden of de informele aanpak ingezet wordt.

Democratie in Actie: is het lokale bestuur gered?

In 2018 startte minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijkrelaties (BZK) mevrouw Ollongren het samenwerkingsprogramma Democratie in Actie (DiA) (Kamerbrief PDF). Tot 2022 werd er een innovatiebudget beschikbaar gesteld van 11 miljoen euro om te investeren in de lokale democratie. De plannen werden toentertijd feestelijk gepresenteerd op “de dag van de lokale democratie” waar ook aangekondigd werd dat er een heus ‘democratiefestival’ zou komen.

Artikel 22 Grondwet: geen plicht maar een aansporing

In een recent interview met FTM merkt de nieuwbakken voorzitter van de Woonbond op: “in de grondwet staat dat de overheid verplicht is om voor iedereen woonruimte te verzorgen.” Een opvatting die men vaker hoort onder socialistische politici en activisten. Er wordt in politiek Den Haag inmiddels zelfs gesproken over een heuse “minister van Wonen” die daar over gaat.

Maar staat dit echt in de Grondwet? Moet er een minister van of voor Wonen in het leven geroepen worden? Betekent dit dan dat wij een passende woning bij de overheid kunnen opeisen? En zo nee, wat staat er dan wel?

Op weg naar een besluit over ons stelsel

Volgende week neemt op 1 juni 2021 het college een besluit over het hoofdlijnenbesluit bestuurlijk stelsel. In het artikel “toekomst van stadsdeelpolitiek” zoomde ik in op enkele aspecten van het voorgenomen besluit. Ik voorspelde toen dat stadsdeelpolitiek hoe dan ook minder traditioneel gaat worden. Wat een verbetering kan betekenen als de bestuurlijke cultuur dat dan ook wordt.

De Kamer verliest aan invloed en dat is de eigen schuld.

Een zeer versplinterde Kamer maakt gebruik van de rommelig verlopende formatieperiode om zijn plek op te eisen in het dualistisch bestel. Markt Rutte, werd als fractieleider van de VVD-fractie uitgedaagd om met radicale ideeën te komen. Tot mijn grote opluchting bleef het beperkt tot enkele ideeën over uitvoeringsorganisaties, die ook al te zien waren in eerdere publicaties. Niet dat ik tegen “radicale ideeën” ben maar het moedwillig op de schop gooien van het hele stelsel om goodwill te creëren zal op korte termijn weinig goed doen. Systeemverandering vereist een zorgvuldige en langdurige aanloop.

Participatiebeleid? Voor ideologie is er geen plaats.

De Amsterdamse wethouder Groot Wassink (democratisering) is voornemens om nieuw participatiebeleid op te stellen. Nog voor de zomer zal de raad daarover geïnformeerd worden. Tegelijkertijd bereidt de wethouder een besluit voor om het binnengemeentelijk bestuurlijk stelsel te hervormen en aan te vullen met meer participatieve elementen. De pogingen die de wethouder tot nu toe heeft ondernomen op het gebied van participatie maken nog weinig indruk. De Telegraaf constateerde recent dat het participatiebeleid van Amsterdam een puinhoop is. AT5 was buitengewoon kritisch en noemde het beleid “een wassen neus”. In het Parool begreep ook “Stopera-watcher” Ruben Koops weinig van het beleid: het college frustreerde door mislukte participatietrajecten de eigen agenda.