Tag archieven: Amsterdam

Artikel 22 Grondwet: geen plicht maar een aansporing

In een recent interview met FTM merkt de nieuwbakken voorzitter van de Woonbond op: “in de grondwet staat dat de overheid verplicht is om voor iedereen woonruimte te verzorgen.” Een opvatting die men vaker hoort onder socialistische politici en activisten. Er wordt in politiek Den Haag inmiddels zelfs gesproken over een heuse “minister van Wonen” die daar over gaat.

Maar staat dit echt in de Grondwet? Moet er een minister van of voor Wonen in het leven geroepen worden? Betekent dit dan dat wij een passende woning bij de overheid kunnen opeisen? En zo nee, wat staat er dan wel?

Op weg naar een besluit over ons stelsel

Volgende week neemt op 1 juni 2021 het college een besluit over het hoofdlijnenbesluit bestuurlijk stelsel. In het artikel “toekomst van stadsdeelpolitiek” zoomde ik in op enkele aspecten van het voorgenomen besluit. Ik voorspelde toen dat stadsdeelpolitiek hoe dan ook minder traditioneel gaat worden. Wat een verbetering kan betekenen als de bestuurlijke cultuur dat dan ook wordt.

Participatiebeleid? Voor ideologie is er geen plaats.

De Amsterdamse wethouder Groot Wassink (democratisering) is voornemens om nieuw participatiebeleid op te stellen. Nog voor de zomer zal de raad daarover geïnformeerd worden. Tegelijkertijd bereidt de wethouder een besluit voor om het binnengemeentelijk bestuurlijk stelsel te hervormen en aan te vullen met meer participatieve elementen. De pogingen die de wethouder tot nu toe heeft ondernomen op het gebied van participatie maken nog weinig indruk. De Telegraaf constateerde recent dat het participatiebeleid van Amsterdam een puinhoop is. AT5 was buitengewoon kritisch en noemde het beleid “een wassen neus”. In het Parool begreep ook “Stopera-watcher” Ruben Koops weinig van het beleid: het college frustreerde door mislukte participatietrajecten de eigen agenda.

Er is geen toekomst voor de huidige stadsdeelcommissies

De geboorte van de stadsdeelcommissies was in 2018 een zware bevalling. GroenLinks raadslid Groot Wassink ontpopte zich als de grootste criticus. Na de verkiezingen werd hij als wethouder democratisering verantwoordelijk voor het bestuurlijk stelsel. Bij herhaling heeft Groot Wassink later aangegeven niet tegen het huidige stelsel te zijn, maar voor het vorige stelsel met de bestuurscommissies. Opmerkelijk is dat hij vlak na zijn benoeming in Het Parool aangaf de stadsdeelcommissies wel te gaan evalueren maar niet ingrijpend te veranderen. De ambitie van Groot Wassink was om participatieve democratie aan te jagen, buiten het representatieve stelsel om.

Tegenmacht en controle van de macht: essentieel op lokaal niveau

In het huidige bestuurlijk stelsel controleert niet de stadsdeelcommissie, maar de gemeenteraad de werkzaamheden van het Dagelijks Bestuur. Hoewel deze veranderingen beoogd zijn vreesden critic dat daardoor tegenmacht en de controle op het ambtelijk handelen zou verminderen. Die kritiek kent een gefundeerde grondslag.

Naakt in Amsterdam-Zuid. Een feministische buurtrel?

In heel Nederland zetten kunstenaars hun werk voor het raam voor coronaproof-kunstroute. Een veilig alternatief om kunst te bekijken nu musea en galeries niet of minder toegankelijk zijn door corona. Maar wat als de kunst die achter het raam staat tot beroering leidt? In Amsterdam was dat het geval met een naaktkalender die in een..

Naaktloperij in Amsterdam. Mag dat?

Amsterdam staat wereldwijd bekend als de stad waar alles mag. Maar mag echt alles? Mag je naakt op de fiets stappen om een festival te bezoeken? Is topless zonnen in het Vondelpark toegestaan? Mogen toeristen (al dan niet onder invloed) poedelnaakt onze stad bezoeken? Als je Amsterdammers (en bezoekers) vraagt naar het antwoord krijg je..